Home Rejestracja Szukaj Kontakt
Menu główne
Strona główna
Logowanie
Księga gości
Rekomenduj nas
Prenumerata
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kultura
Kwiaty
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Weterynaria
Wspomnienia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 10
Artykuły > Nauka > Zioła na choroby kobiece

Panacea Nr 3 (4), lipiec 2003 strony: 18-19

Zioła na choroby kobiece Czy leki ziołowe mogą stanowić efektywny sposób na wstrzymanie rozwoju i klinicznych następstw mięśniaków macicy?

Mięśniaki macicy zaliczane są do niezłośliwych - ze względu na strukturę histologiczną - nowotworów narządów płciowych kobiety. Ich występowanie stwierdza się już u kobiet dwudziestoletnich, jednak największy procent występowania obejmuje lata 35-50, czyli okres prepauzy i menopauzy. Według różnych statystyk mięśniaki występują w 17-25% całej populacji żeńskiej, jednak najwięcej zmian mięśniakowych (20-50%) dotyczy kobiet po 35 roku życia i w przedziale wiekowym 40-50 lat (do 40%). Klinicznie rozróżnia się - w zależności od umiejscowienia w macicy - mięśniaki podśluzówkowe, śródścienne i podsurowicze .

Rozwijające się mięśniaki stanowią przeszkodę w prawidłowym obkurczaniu się macicy w czasie miesiączki, stając się przyczyną przedłużonych i obfitych krwawień menstruacyjnych.

Oprócz tych bardzo istotnych objawów klinicznych, powiększająca się masa macicy (guzy mięśniakowe osiągają wielkość powyżej 30 cm średnicy) daje również stałe objawy bólowe w podbrzuszu.
Najczęściej stosowanym dotychczas, powszechnym sposobem leczenia jest operacyjne usunięcie bądź samych mięśniaków (wyłuszczenie), bądź (szczególnie u kobiet po 45 roku życia) całej macicy (z przydatkami lub bez przydatków). Od kilku lat stosuje się także w nielicznych ośrodkach metodę embolizacji, polegającą na wprowadzeniu za pomocą odpowiedniego cewnika do tętnicy macicznej alkoholu poliwinylowego, co prowadzi do zamknięcia dopływu krwi do mięśniaka, powodując jego powolne włóknienie i zmniejszanie.
Stosowana jest również metoda hormonalna - podawanie preparatów gestagenowych lub estrogenowo - gestagenowych sekwencyjnie (środki antykoncepcyjne).

W latach 1988-1999 na ogólną liczbę 4.316 pacjentek - w dostępnej mi dokumentacji w moim gabinecie - zdiagnozowano obecność mięśniaków w 655 przypadkach, co stanowi 15,17% badanej populacji.

Equisetum arvense L.
- skrzyp polny
W grupie pacjentek do 30 roku życia liczba przypadków wynosiła 17 (2,59%), w grupie 30-40 lat 159 (24,27%), w grupie 40-50 lat 350 (53,43%), powyżej 50 roku życia 129 (19,69%).
W każdej z wymienionych grup ustalono kryteria wielkości mięśniaków (data pierwszego badania USG): a) średnica poniżej 30 mm, b) średnica 30-50 mm, c) średnica powyżej 50 mm.
Od 1988 r. podjąłem stosowanie leków ziołowych po rozpoznaniu mięśniaków macicy. Na ogólną liczbę 655 pacjentek ze stwierdzonymi mięśniakami 82 podjęty leczenie ziołami, według recepty o. Andrzeja Klimuszki: kłącze pięciornika, ziele jemioły, ziele skrzypu polnego, ziele tasznika, ziele rdestu ostrogorzkiego, kora kaliny koralowej, kwiat kasztanowca, liść borówki czernicy, liść brzozy - po 50 g.
Kopiastą łyżkę stołową zalać szklanką wrzącej wody, przykryć na 3 godziny. Przecedzić, lekko podgrzać. Pić 2 razy dziennie jedną szklankę przed jedzeniem. Po wypiciu jednego zestawu przerwa na 7 dni, po czym taki sam zestaw. Po skończeniu drugiego zestawu przerwa na 14 dni, po czym trzeci zestaw, uzupełniający. Po przerwie miesięcznej należy powtórzyć kurację.
Najlepsze wyniki terapeutyczne, tzn. zmniejszenie ilości koniecznych operacji, uzyskano w przypadkach, gdy wielkość mięśniaków w chwili rozpoczęcia kuracji nie przekraczała średnicy 30 mm u chorych w przedziale wiekowym 40-50 lat.

W grupie 82 pacjentek, które poddały się kuracji ziołowej, w okresie 10-letniej obserwacji, jedynie 6 pacjentek wymagało leczenia operacyjnego, co stanowi 7,3%. W pozostałej liczbie pacjentek (573) konieczność interwencji operacyjnej wynosiła 109, co stanowi 19,02%.


Chociaż do dziś nie podjęto próby naukowego wyjaśnienia działania poszczególnych składników recepty o. Klimuszki, z pewnym prawdopodobieństwem przyjąć można, że jest ono podobne do efektu embolizacyjnego, tzn. zmniejszenia dopływu krwi, czyli zaprzestania "odżywiania" mięśniaka. Być może dochodzi do zmniejszenia rozplemu śródbłonka naczyń włosowatych i w efekcie zmniejszenia sieci naczyniowej, z jednoczesnym przyspieszeniem procesów włóknienia (skrzyp polny, kwiat kasztanowca, kora kaliny koralowej?). Obraz USG po 6-12 miesiącach leczenia wykazuje zmniejszenie ostrości granicy między zmianą mięśniakową a strukturą mięśniakową ściany macicy. Uzyskany efekt terapeutyczny to również bardzo wyraźne zmniejszenie obfitości i długości krwawienia menstruacyjnego.
U żadnej z pacjentek nie obserwowano w czasie leczenia objawów toksycznych, a wykonywane co 6 miesięcy próby tymolowe nie przekraczały normy.

dr med. Witold Kapczyński

Autor jest specjalistą położnikiem i ginekologiem, członkiem Zarządu Głównego Sekcji Fitoterapii PTL. Od 14 lat zajmuje się czynnie fitoterapią w zakresie swojej specjalności. Bierze udział w sejmikach zielarskich, Interherba, szkoleniach lekarzy rodzinnych.
Opublikował artykuły dotyczące stosowania leków roślinnych w "Postępach Fitoterapii" oraz w "Wiadomościach Zielarskich" (6). W zakresie specjalności położniczo - ginekologicznej opublikował 17 prac naukowych. Bierze udział w badaniach klinicznych preparatów ziołowych, m.in. Meliherb, Maca.


komentarz[2] |

© 2005-2011 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.