Home Rejestracja Szukaj Kontakt

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu swiadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczacych cookies oznacza, że beda one zamieszczane w Państwa urzadzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies przy pomocy ustawień przegladarki lub urzadzenia końcowego, z których Państwo korzystacie. X

Menu główne
Strona główna
Logowanie
Księga gości
Rekomenduj nas
Prenumerata
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 8
Artykuły > Owoce > Głóg dobry na serce

Panacea Nr 2 (55), kwiecień - lipiec 2016 strony: 28-29

Głóg dobry
na serce

To piękny ciernisty krzew - zarówno wiosną, gdy kwitnie, jak i jesienią, gdy dojrzewają jego owoce. Jest rośliną o wyjątkowych walorach zdrowotnych. Nie ma przy tym dużych wymagań glebowych. Rośnie na słonecznych leśnych polanach, na skraju lasu, na przydrożach, bywa sadzony dla ozdoby w parkach i ogrodach. Głogi ukorzeniają się dość głęboko i rozlegle, dlatego też bardzo nie lubią przesadzania i przesuszenia korzeni. Rozmnażamy je poprzez nasiona, sadzonki zdrewniałe i okulizację. Wykazują podatność na choroby i ataki ze strony szkodników. Szczególnie niebezpieczną chorobą jest bakteryjna zaraza ogniowa oraz choroby grzybowe takie jak parch. Głóg szkarłatny, choć ma piękne czerwone kwiaty, nie ma zastosowania w lecznictwie. Za to głogi o kwiatach białych lub bladoróżowych należą do roślin szczególnie cenionych przez zielarzy i farmaceutów.
Występuje w Europie, w Afryce Płn. i w Azji. U nas rośnie w zaroślach, w lasach i na porębach. Jest to krzew lub drzewo cierniste, sięgające 3-8 m wysokości. Na świecie występuje około 30 gatunków głogu. W Polsce zaledwie kilka. Surowcem produktów leczniczych są kwiatostany i owoce głogu.

Już w starożytnej Grecji
znane były lecznicze właściwości owoców głogu. W średniowieczu głóg uważano za dobry środek nasercowy. Stosowano go do leczenia podagry, zapalenia opłucnej i krwawień wewnętrznych. W tradycji chrześcijańskiej drzewo głogu uchodziło za święte, kształtem przypominało koronę cierniową Chrystusa. Henryk VII Tudor używał głogu jako symbolu mocy i zwycięstwa, po tym jak pokonał Ryszarda III na polach Bosworth. Podczas II wojny światowej, w związku z niedoborem leków, używano głogu jako środka wspomagającego leki nasercowe. W Islandii do dziś nazywany jest śpiącym drzewem. Jeden z mitów skandynawskich głosi, że bóg Odyn cierniem głogu ukuł w czoło walkirię Brunhildę, by ją uśpić na tysiąc lat. U Celtów głóg zaliczał się do drzew świętych. Niósł odrodzenie i oczyszczenie. Dawniej w odwarze z kwiatostanów głogu, bądź w całych kwitnących gałązkach, kąpano dzieci mające problemy z zasypianiem i zbytnią nerwowością. Kwiaty i owoce głogu, znane od pokoleń, służyły zdrowiu człowieka niemal na całym świecie.

Współcześnie kwiatostan i owoc głogu stosuje się jako łagodne środki nasercowe. Wzmacniają serce, regulują krążenie krwi i ciśnienie, zwalczają arytmię, kołatanie, zadyszki i zapobiegają miażdżycy.

Zbiór
Dla celów leczniczych w maju i w czerwcu ścina się świeżo rozkwitające kwiatostany głogu z 3-5 najbliższymi liśćmi. We wrześniu i w październiku zbiera się owoce, które powinny być ciemnoczerwone i jędrne. Zebrane o czasie i prawidłowo ususzone kwiaty, zachowują naturalną białokremową barwę, zaś owoce mają twardą skórkę i barwę brunatnoczerwoną. Praktykuje się również zbieranie owoców nadmarzniętych, choć taki surowiec traci dużo witaminy C i nadaje się tylko na wino lub przetwory. Owoce głogu, zrywane bez ogonków, są gotowe na przetwory lub do suszenia. Środek owoców jest słodki i mączny.

Dobroczynne składniki
Kwiaty głogu zawierają fenolokwasy, aminy, fitosterole, garbniki, pektyny, sole mineralne, kwasy organiczne (cytrynowy, chlorogenowy i kawowy), olejki eteryczne. Cenna jest duża zawartość procyjanidów i flawonoidów (kwercetyna, witeksyna, apigenina, rutyna). Owoce głogu zawierają mniej flawonoidów, a więcej procyjanidyn. Są zasobne w związki mineralne, prowitaminy A, witaminy B, C, kwasy organiczne, cukry, olejki eteryczne, bioflawonoidy i alkohol cukrowy.

Na serce i nie tylko
Lonicerus (*1528 +1586) uważał głóg za skuteczny środek przy schorzeniach śledziony. Matthiolus (*1501 +1577) zwalczał z jego pomocą kamienie nerkowe, czerwonkę i zbyt obfite krwawienia u kobiet.
Głóg jest stosowany w problemach z tarczycą, w przypadkach stwardnienia tętnic, w chorobie gośćcowej, zakaźnej, w zatruciach nikotyną i alkoholem.
W medycynie mają zastosowanie dwa gatunki głogu: jednoszyjkowy Crataegus monogyna i dwuszyjkowy C. oxycantha. Kwiaty i owoce głogu są składnikiem wielu preparatów. Głogowe leki działają uspokajająco, łagodzą lęki, palpitacje, niepokój, zmniejszają pobudliwość i ułatwiają zaśnięcie. Łagodzą dolegliwości związane z okresem przekwitania. Bioflawonoidy działają rozkurczowo na mięśnie gładkie macicy, jelit i dróg moczowych. Badania na zwierzętach potwierdziły, że frakcje flawonoidowe, zawarte zarówno w kwiatostanie, jak i w owocach, są odpowiedzialne za działanie moczopędne, przez co dobrze wpływają na nerki, oczyszczając je z piasku i kamieni. Leczy się nimi układ pokarmowy - pobudzają apetyt, poprawiają trawienie, zapobiegają wzdęciom, działają dobroczynnie na wątrobę. Przyspieszają rekonwalescencję, zmniejszają stężenie "złego" cholesterolu we krwi. Głóg wzmacnia odporność organizmu człowieka na infekcje. Przetwory z kwiatów działają rozkurczowo na naczynia wieńcowe serca. Medycyna ludowa zalecała je jako leki przeciwuczuleniowe, przeciwastmatyczne i normalizujące pracę tarczycy.
Mamy liczne tradycyjne przepisy, dotyczące profilaktycznego stosowania głogu. Raczej nie powinniśmy jeść surowych owoców, mogą spowodować łagodne dolegliwości. Nie należy stosować leków z głogu w czasie ciąży i karmienia piersią.

Jak stosować preparaty?
W aptekach i sklepach zielarskich można kupić gotową alkoholową nalewkę z kwiatostanu głogu Crataegi tinctura. Można ją stosować w początkowych stanach upośledzonej wydolności serca (łatwe męczenie się). Obniża ciśnienie tętnicze krwi, wspomaga pracę układu krążenia i łagodzi dolegliwości sercowe na tle nerwowym. Nalewkę należy rozcieńczać z wodą, według wskazań producenta i zażywać kilka razy dziennie. Działanie takich preparatów jest odczuwalne wyłącznie po długotrwałym stosowaniu (co najmniej 2-3 tygodnie) oraz w stanach, które nie wymagają specjalistycznego leczenia.

W kuchni
Owoce są nazywane jabłuszkami, wyglądem przypominają miniaturowe jabłka. Używane do produktów spożywczych w surowej lub przetworzonej formie. Suszone owoce nadają się do kompotów i kisieli. Rozdrobnione na mączkę, wymieszane z miodem lub dżemem, dają zdrowe nadzienie do placków. Owoce i liście są wykorzystywane do herbat ziołowo-owocowych i różnych ziołowych mikstur. Najbardziej skuteczne mieszanki wykonane są ze świeżych owoców i kwiatów.

W przemyśle
owoc głogu jest stosowany do przyrządzania nalewek, kompotów, kisieli i galaretek. W przetwórstwie dodaje się go jako dodatek do marmolad i dżemów.

W ogrodzie
Głóg jest znaną rośliną w miastach, często tworzy malownicze aleje. W ogrodzie można wykorzystać go do zróżnicowania luźnych żywopłotów lub jako pojedynczy soliter.

Napary

Z KWIATÓW. Łyżeczkę pokruszonych kwiatów z liśćmi (około 2 g) zalać szklanką wrzątku i parzyć pod przykryciem 10-15`. Przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie szklankę świeżego naparu. Może pomóc w dolegliwościach sercowych, początkach miażdżycy, nadciśnienia, może łagodzić bóle reumatyczne, stawowe i mięśniowe.
Z OWOCÓW. 2 łyżeczki owoców zalać szklanką wrzątku, odstawić pod przykryciem na 20`. Pić 3 razy dziennie w nadciśnieniu i miażdżycy.
Napary i odwary należy przyjmować systematycznie przynajmniej przez 3 tygodnie. Przed terapią należy skonsultować się z lekarzem.
W ludowej medycynie istnieje mnóstwo przepisów, dotyczących profilaktycznego zastosowania głogu. Nie powinniśmy jeść dużo surowych owoców, gdyż może to spowodować łagodne dolegliwości. Należy pamiętać, aby nie stosować leków z głogu w czasie ciąży i karmienia piersią.

mgr inż. Maja Sędzik

Mgr inż. Maja Sędzik jest absolwentką Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie, kierunek ochrona środowiska. Doktorantka w Katedrze Fizjologii Roślin i Biochemii. Zajmuję się wpływem metali ciężkich i substancji biologicznie czynnych na rośliny. Jest też technikiem usług kosmetycznych.

komentarz[0] |

Najczęściej czytane
Zioła na choroby...
Fitoterapia w cho...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Ruszczyk kolczast...
Propolis, mleczko...
Nadciśnienie tę...
Mniszek lekarski
Pomarańcza
Rośliny leczą b...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Kora dębu i dęb...
Lucerna - niedoce...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Wąkrota azjatyck...
Rumianek
Zioła dla niemow...
Reklama
IWLF Labofarm Labovet
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2017 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.