Home Rejestracja Szukaj Kontakt

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu swiadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczacych cookies oznacza, że beda one zamieszczane w Państwa urzadzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies przy pomocy ustawień przegladarki lub urzadzenia końcowego, z których Państwo korzystacie. X

Menu główne
Strona główna
Logowanie
Księga gości
Rekomenduj nas
Prenumerata
Kontakt
Szukaj
Labofarm
IWLF Labofarm
Działy artykułów
Aktualności
Apiterapia
Aromaterapia
Badania
Badania kliniczne
Badania laboratoryjne
Centrum Fitoterapii
Człowiek i natura
Dermatologia
Dodatki żywnościowe
Edukacja
Felieton
Forum Aptekarskie
Herbarium
Historia
Historia i tradycja
Informacja naukowa
Informacje
Kosmeceutyki
Kosmetologia
Kultura
Kwiaty
Monografie roślin leczniczych
Natura i literatura
Natura i sztuka
Naturalne stanowiska
Nauka
Nauka i terapia
Nowości
Nutraceutyki
Od wydawcy
Ogrody
Ogrody botaniczne
Opieka farmaceutyczna
Opinie
Osobliwości
Owoce
Perspektywy
Pielęgnacja
Poczet wielkich fitoterapeutów
Podróże
Polemiki
Prace badawcze
Prawo
Problemy zdrowotne
Przyroda
Rośliny lecznicze
Rośliny niebezpieczne
Rynek
Stanowiska naturalne
Sztuka
Technologia
Terapia
Tradycja
Uprawy
Warzywa
Weterynaria
Wspomnienia
Wydarzenia
Z biblioteki
Z laboratorium
Zielarstwo
Zielnik
Zioła przyprawowe
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Statystyki
userów na stronie: 0
gości na stronie: 9
Artykuły > Warzywa > Fasola zwyczajna - zielone dobro

Panacea Nr 1 (50), styczeń - marzec 2015 strony: 32-33

Fasola zwyczajna
- zielone dobro

Fasola zwyczajna Phaseolus vulgaris L. jest rośliną jednoroczną z rodziny bobowatych Fabaceae. Pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, była tam uprawiana od kilku tysięcy lat! Świadczą o tym szczątki nasion z wykopalisk w Andach. Prawdopodobnie pochodzi od gatunku Phaseolus aboriginens Burk, rosnącego dziko w Andach Argentyny, Boliwii i Wenezueli.
W XVI w. fasolę uprawiano w ogrodach botanicznych w Niemczech, we Włoszech, w Anglii i we Francji.

W Polsce
fasola zwyczajna pojawiła się w końcu XVI w. Początkowo uprawiano ją jako roślinę ozdobną w klasztornych ogrodach. Jej walory jako warzywa doceniono od XVII w. Obecnie jest u nas popularnym warzywem z grupy strączkowych.

Morfologia
Części jadalne fasoli zwyczajnej to nasiona i strąki. Nasiona mają kształt nerkowaty lub owalny. Łodyga jest słabo rozgałęziona, w dolnej części zdrewniała, osiąga wysokość 25-60 cm u odmian karłowych, 60-120 cm u odmian biczykowych, o łodydze płożącej, 2-3 m u odmian tycznych, które owijają się wokół podpory.
Pierwsze dwa liście są całobrzegie, następne trójlistkowe, o barwie jasno- lub ciemnozielonej, w zależności od odmiany. Kwiaty motylkowe, zebrane w grona po 2-8, wyrastają z kątów liści po 40-60 dniach od siewu. Barwa kwiatów jest uwarunkowana genetycznie. Mogą być białe, różowe, czerwone lub fioletowe. System korzeniowy to słabo rozwinięty korzeń palowy, sięgający głębokości 100-110 cm. Jest silnie rozgałęziony w wierzchniej warstwie gleby. Owocem fasoli jest wydłużony strąk, którego kształt i barwa zależą od odmiany.

Odmiany
fasoli zwykłej różnią się od siebie barwą strąków, zawartością w nich włókna, wysokością łodygi, także wielkością nasion i czasem wegetacji. Wyróżniamy odmiany:
> karłowe (Bor, Mela, Augustynka, Wstęga);
> tyczne (Atlas - Mamut, Blauhilde, Goldmarie - Mamut, Hilds Neckarkonigin);
> szparagowe - zielonostrąkowe (Atena, Bona, Fana, Laguna, Zielona, Libra, Madera, Sisal, Sumatra);
> szparagowe - żółtostrąkowe (Amanda, Elektra, Furora, Polana, Galopka, Goldpantera - Pantera, Korona, Laurina - Laura, Polka, Tara, Złota Saxa);
> na suche nasiona.

Uprawa
Fasola zwyczajna najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, osłoniętym od wiatru. Ma wymagania termiczne, jest wrażliwa na przymrozki, co jest związane z pochodzeniem tego gatunku. Optymalna temperatura dla prawidłowego wzrostu wynosi 20-25°C. Najlepiej rośnie na ziemi żyznej i średnio żyznej, nie kwaśnej. Nasiona wysiewamy dopiero w drugiej połowie maja, gdyż fasoli szkodzą nawet niewielkie przymrozki.

„Mięso” nie tylko dla ubogich
Fasola zwyczajna należy do warzyw o dużej wartości odżywczej. Do celów spożywczych wykorzystywane są głównie nasiona, które zawierają dużo białka. Jest ona trzecim (22%) źródłem białka roślinnego na świecie – po soi (45%) i grochu (25%). Nazywana jest „mięsem dla ubogich”. Nie tylko wszakże dla ubogich. Fasolę naprawdę warto spożywać. Jest bogatym źródłem witamin z grupy B. Nasiona roślin strączkowych, do których należy fasola zwyczajna, są cennym składnikiem diety. Zawierają dużo białka, błonnika i składników mineralnych. Fasola jest bogata w wapń, potas i fosfor. W niektórych gatunkach występują żelazo, kwas foliowy, selen i cynk.

Przeciwko nowotworom i cholesterolowi
Fasola zawiera lekkostrawną skrobię i substancje hamujące rozrost tkanek nowotworowych (inhibitory proteazy) oraz rozpuszczalny błonnik, który pomaga usuwać z organizmu nadmiar cholesterolu. Brytyjczycy są przekonani, że codzienne spożywanie jednej filiżanki gotowanej fasoli obniża poziom cholesterolu o około 12%. Fasola ma także wady: powoduje wzdęcia i gazy. Nie powinny jej spożywać kobiety w ciąży, karmiące piersią, małe dzieci, osoby starsze i cierpiące na zaparcia. W tabeli pokazujemy zawartość składników chemicznych w strąkach i nasionach fasoli. Skład chemiczny nasion ulega wahaniom pod względem ilościowym i jakościowym. Zależy od wielu czynników: odmiany, stopnia dojrzałości, środowiska, warunków pogodowych i agrotechniki.

Strąki
są w fasoli najcenniejsze. Po opróżnieniu z dojrzałych nasion należy je ususzyć i zaparzać jak ziółka. Tradycyjnie odwar: 1 łyżkę stołową rozdrobnionego suszu zalać 1 szklanką wrzątku i gotować pod przykryciem 5-7 minut, przecedzić i pić 3 razy dziennie po 1 szklance. To jedno z najstarszych znanych człowiekowi lekarstw dla cukrzyków, obniża poziom cukru we krwi. Takie napary działają też moczopędnie, oczyszczają organizm z toksyn, zmniejszają obrzęki, łagodzą objawy chorób nerek i pęcherza moczowego, dolegliwości gośćcowe, pomagają w nadciśnieniu tętniczym i osłabieniu mięśnia sercowego.

Święto Fasoli…
Odbywa się od 15 lat w Zakliczynie, w powiecie Tarnowskim. W roku 2006 do ugotowania potrawy zużyto m.in. 550 kg fasoli, około 500 kg różnych mięs, 100 kg warzyw. My jednak zacznijmy skromniej: od jednej filiżanki gotowanej fasoli dziennie. Koneserom proponujemy fasolkę po zakliczyńsku: jednakowe porcje fasoli i wędzonego kurczaka, z dodatkiem cebuli, czosnku i przypraw, na sosie z koncentratu pomidorowego.

mgr inż. Maja Sędzik

Mgr inż. Maja Sędzik jest doktorantką w Katedrze Fizjologii Roślin i Biochemii Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie.

Piśmiennictwo dostępne w rekacji.


komentarz[0] |

Najczęściej czytane
Fitoterapia w cho...
Zioła na choroby...
Reumatoidalne zap...
Selen - pierwiast...
Ruszczyk kolczast...
Propolis, mleczko...
Nadciśnienie tę...
Mniszek lekarski
Pomarańcza
Rośliny leczą b...
Polifenole rośli...
Forum Naukowe W G...
Kora dębu i dęb...
Lucerna - niedoce...
Ostropest plamist...
Zioła na dziecie...
Czosnek - Antybio...
Wąkrota azjatyck...
Rumianek
Zioła dla niemow...
Reklama
IWLF Labofarm Labovet
Nasze leki
IWLF Labofarm IWLF Labofarm IWLF Labofarm
Facebook Panacea
© 2005-2017 Panacea.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.